SALVATION & INSPIRATION
Don’t let evil defeat you, but defeat evil with good.

Catholic Culture: Inspiration for Salvation

Translate this page!

This web page is to be viewed in Unicode Character Set UTF-8 if problems occur.
UTF-8 is probably the most commonly used encoding. Unicode for humanity united.

Home

What do Christians believe?
We preach Christ crucified, a scandal to people of the Old Covenant and folly to all other peoples
Definition and Scope of
Catholic Culture

There is no Christian without Jesus
The Face of God
Holy Name of Jesus
Don’t let evil defeat you, but defeat evil with good
Liturgy and culture









Wroclaw, Poland, the capital of Polish Silesia proud of its Roman Catholic past, present and future

SEDES SAPIENTIAE WRATISLAVIENSIS

Vocazione di san Matteo - Powołanie św. Mateusza  - The Calling of St. Matthew

Saint Teresa Benedicta of the Cross, O.C.D. Roman Catholic nun, Virgin and Martyr
-
How Edith Stein, a rebellious Jewish girl raised in Wroclaw
became a saint patroness of Europe and of World Youth Day


Ślęża - Maryjna Góra Pokoju
Sleza - The Marian Mountain of Peace
Sleza - La Montagna Mariana della Pace
Sleza - Mariánská Hora Míru
Sleza - Die Marian Berg des Friedens
Слеза - Марийная Гора Мира

Stations of the Cross Droga Krzyżowa Křížová cesta Kreuzweg
Przełęcz Tąpadła - Szczyt Ślęży


The Multiannual Wroclaw Festival of Integrity of the Human Person. dedicated to St John Paul II
Motto: Time for Enlightenment in Europe




Go to Page 11
Go to Page 14

salvation-inspiration.com

SALVATION & INSPIRATION
Catholic Culture: Inspiration for Salvation

Don’t let evil defeat you, but defeat evil with good.
Romans 12:21

Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj!
List do Rzymian 12:21


Page 13, Go to Page 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12,   14

o. Mariusz Bigiel, SJ
TEOLOGICZNE PODSTAWY ORAZ STRATEGIA ROZWOJU KULTU
BŁ. JERZEGO POPIEŁUSZKI W KOŚCIELE KATOLICKIM

Ogólne założenia:

- kult jest w pełni legalny kościelnie, zamierzony przez Boga oraz sprzyjający Polsce. Należy wziąć pod uwagę, że według św. Jana Pawła II „Bł. ksiądz Jerzy jest naszym patronem obecności w Europie”1

- należy uwzględnić, że nasz męczennik padł ofiarą nie tylko spisku UB, KGB i GRU, ale także został złożony na ofiarę przez twórców Okrągłego Stołu oraz spiskowców grubej kreski przeciwko Narodowi Polskiemu, a ostatecznie jest też ofiarą Jałty

- kult świętych Kościoła należy do najstarszej tradycji, zaś beatyfikacja bł. księdza Jerzego sprawiła, że próby otamowania kultu, z jakiejkolwiek strony są zarazem próbami zahamowania kultu męczenników wszech czasów, począwszy od zanegowania wartości ofiary krzyżowej Naszego Pana Jezusa Chrystusa (co pamiętamy ostatnio jako próbę wyrzucenia krzyża z Policji w Radomiu, czy dawniej ze szkoły we Włoszowej). A zatem walka z kultem bł. Ks. Jerzego jest częścią procesu przymusowej ateizacji, której należy się przeciwstawić mężnie, metodycznie i z organizowany sposób a nie tylko nieśmiało i od niechcenia

Podstawowy błąd myślowy oraz ideowy

Podstwowym błędem myślowym a zarazem ideowym jest przyjęcie fałszywych założeń podsuwanych przewrotnie przez przeciwników kultu, insynuujących przewrotnie, że:

- katolicy jako jednostki mają prawo przeciwstawić się niesprawiedliwym działaniom władz łamiących prawo naturalne

NIC BARDZIEJ BŁĘDNEGO!

Katolicy mają OBOWIĄZEK (a nie jedynie uprawnieni) i to nie tylko indywidualnie, ale ZBIOROWO przeciwstawić się złu działającemu przeciw prawu naturalnemu (tutaj: wolności religijnej), a co nie mniej ważne, ŻADNA WŁADZA LUDZKA, NIE WYŁĄCZAJĄC WŁĄDZY KOŚCIELNEJ (tzn,. uzurpująca sobie władzę na mocy pełnionego urzędu ale działająca powyżej kompetencji, choć w majestacie rzekomego prawa) NIE MA PRAWA UCHYLAĆ PRAWA NATURALNEGO (tutaj: wolności religijnej oraz wynikającego zeń rozwoju kultu bł. Księdza Jerzego)

DOWODY

Z PISMA ŚWIĘTEGO: Przeto oddani posługiwaniu zleconemu nam przez miłosierdzie, nie upadamy na duchu. Unikamy postępowania ukrywającego sprawy hańbiące, nie uciekamy się do żadnych podstępów ani nie fałszujemy słowa Bożego, lecz okazywaniem prawdy przedstawiamy siebie samych w obliczu Boga osądowi sumienia każdego człowieka. A jeśli nawet Ewangelia nasza jest ukryta, to tylko dla tych, którzy idą na zatracenie, dla niewiernych, których umysły zaślepił bóg tego świata, aby nie olśnił ich blask Ewangelii chwały Chrystusa, który jest obrazem Boga. Nie głosimy bowiem siebie samych, lecz Chrystusa Jezusa jako Pana, a nas - jako sługi wasze przez Jezusa. Albowiem Bóg, Ten, który rozkazał ciemnościom, by zajaśniały światłem, zabłysnął w naszych sercach, by olśnić nas jasnością poznania chwały Bożej na obliczu Chrystusa” (2 Kor 4,1-5).:

Katechizm Kościoła Katolickiego nr 1305 "Charakter" sakramentu udoskonala kapłaństwo wspólne wiernych, otrzymane w chrzcie, a "bierzmowany otrzymuje moc publicznego wyznawania wiary w Chrystusa, jakby na zasadzie obowiązku (quasi ex officio)".

Z Magisterium Kościoła: nauczania Benedykta XVI w Bundestagu

Prawo do sprzeciwu wobec złego prawa.

„W III wieku wielki teolog Orygenes w ten sposób usprawiedliwiał sprzeciw chrześcijan wobec niektórych obowiązujących norm prawnych: „Jeśli ktoś znalazłby się wśród Scytów, którzy mają bezbożne prawa i byłby zmuszony do życia wśród nich (...), zareagowałby bez wątpienia w sposób bardzo rozsądny, gdyby w imię prawa prawdy, która u Scytów jest akurat nielegalna, wraz z innymi, wyznającymi taki sam pogląd, również tworzyłby stowarzyszenia wbrew obowiązującemu prawu...”. Na podstawie tego przekonania działali bojownicy ruchu oporu przeciw reżymowi nazistowskiemu oraz innym reżimom totalitarnym, wyświadczając w ten sposób przysługę prawu i całej ludzkości. Dla tych ludzi było bezspornie jasne, że obowiązujące prawo było w rzeczywistości bezprawiem.”

Zalecenia Kongregacji Doktryny Wiary do popularyzacji kultu Świętych, zwłaszcza przy zastosowaniu środków audiowizualnych2:

4. Pasterze, wykorzystując nowe języki komunikacji, będą się starali promować programy telewizyjne czy radiowe, filmy i publikacje, przystępne, a także przeznaczone dla ludzi prostych i dla szerokiej publiczności, na temat wiary, jej zasad i treści, a także eklezjalnego znaczenia Soboru Watykańskiego II.

5. Autentycznymi świadkami wiary są święci i błogosławieni. Dlatego też Konferencje Biskupów powinny zaangażować się w popularyzowanie znajomości rodzimych świętych, również z wykorzystaniem nowoczesnych środków komunikacji społecznej.

(…)

Rzym, w siedzibie Kongregacji Nauki Wiary, 6 stycznia 2012 r., w uroczystość Objawienia Pańskiego.

 William Kard. Levada, Prefekt,   + Luis F. Ladaria, S.J., Arcybiskup tytularny Thibica, Sekretarz

Por. Katechizm Kościoła Katolickiego o mocy zobowiązującej Prawa naturalnego:

Katechizm Kościoła Katolickiego

ŹRÓDŁO I GRADACJA PRAW, RELACJA MIĘDZY WŁADZĄ I PRAWEM

1951 Prawo jest normą postępowania ogłoszoną przez kompetentną władzę ze względu na dobro wspólne. Prawo moralne zakłada między stworzeniami rozumny porządek, który ustanowił Stwórca swoją mocą, mądrością i dobrocią dla ich dobra i ze względu na ich cel. Każde prawo znajduje w prawie wiecznym swoją pierwszą i ostateczną prawdę. Prawo jest ogłaszane i ustanawiane przez rozum jako uczestnictwo w Opatrzności Boga żywego, Stwórcy i Odkupiciela wszystkich. "To rozporządzenie rozumu nazywane jest właśnie prawem" 1 :

Człowiek - jako jedyna spośród istot żywych - może szczycić się tym, iż był godny otrzymać od Boga prawo; jako istota obdarzona rozumem, zdolna pojmować i rozeznawać, będzie kierował swoim postępowaniem, korzystając ze swej wolności i rozumu, poddany tylko Temu, który mu wszystko poddał 2 .

1952 Prawo moralne wyraża się w różnych formach, ale wszystkie one są powiązane ze sobą: prawo wieczne, będące w Bogu źródłem wszelkich praw; prawo naturalne; prawo objawione obejmujące Stare Prawo i Nowe Prawo, czyli Prawo ewang eliczne; wreszcie prawa cywilne i kościelne.

1954 Człowiek uczestniczy w mądrości i dobroci Stwórcy, który przyznaje mu panowanie nad jego czynami i zdolność kierowania sobą ze względu na prawdę i dobro. Prawo naturalne wyraża pierwotny zmysł moralny, który pozwala człowiekowi rozpoznać rozumem, czym jest dobro i zło, prawda i kłamstwo:

Prawo naturalne jest zapisane i wyryte w duszy każdego człowieka, ponieważ jest ono rozumem ludzkim nakazującym czynić dobro, a zakazującym grzechu... Jednakże ten przepis rozumu ludzkiego nie mógłby mieć mocy prawnej, gdyby nie był głosem i wykładnią wyższego rozumu, któremu nasz rozum i nasza wolność powinny być poddane 3 .

1955 Prawo "Boże i naturalne" 4 wyznacza człowiekowi drogę praktykowania dobra i osiągania jego celu. Prawo naturalne wyraża pierwsze i istotne zasady kierujące życiem moralnym. Jego punktem odniesienia jest zarówno dążenie do Boga, który jest źródłem i sędzią wszelkiego dobra, oraz poddanie się Mu, jak również uznanie drugiego człowieka za równego sobie. Główne przepisy prawa naturalnego zostały wyłożone w Dekalogu. Prawo to jest nazywane prawem naturalnym nie dlatego, że odnosi się do natury istot nierozumnych, lecz dlatego, że rozum, który je ogłasza, należy do natury człowieka:

Gdzie są więc zapisane (te zasady), jeśli nie w księdze światłości, która zwie się Prawdą? W niej jest zapisane wszelkie sprawiedliwe prawo. Z niej przenika do serca człowieka postępującego sprawiedliwie. Nie tylko w sposób przejściowy, ale jakby wyciska się na niej, jak na wosku wyciska się obraz sygnetu, który przechodzi na wosk, pozostając na pierścieniu 5 .

Prawo naturalne nie jest niczym innym, jak światłem poznania złożonym w nas przez Boga; przez nie poznajemy, co należy czynić, a czego należy unikać. To światło lub to prawo dał Bóg stworzeniu 6 .

1956 Prawo naturalne, obecne w sercu każdego człowieka i ustanowione przez rozum, jest uniwersalne w swoich przepisach i jego władza rozciąga się na wszystkich ludzi. Wyraża ono godność osoby i określa podstawę jej fundamentalnych praw i obowiązków:

Istnieje oczywiście prawdziwe prawo, to znaczy prawo prawego rozumu, zgodne z naturą, które znajduje się we wszystkich ludziach. Jest niezmienne i wieczne; nakazując, wzywa nas do wypełnienia powinności, a zakazując, powstrzymuje od występków... Prawo to nie może być ani zmienione przez inne, uchylone w jakiejś swej części, ani zniesione całkowicie 7 .

1957 Stosowanie prawa naturalnego jest bardzo zróżnicowane; może ono wymagać refleksji dostosowanej do wielości warunków życiowych, zależnie od miejsca, czasu i okoliczności. Niemniej jednak pośród różnorodności kultur prawo naturalne pozostaje normą łączącą ludzi między sobą i nakładającą na nich, mimo nieuniknionych różnic, wspólne zasady.

1958 Prawo naturalne jest niezmienne 8 i trwałe pośród zmian historycznych; istnieje wśród zmieniających się poglądów i obyczajów oraz wspiera ich postęp. Zasady, które są jego wyrazem, pozostają ważne w swojej istocie. Chociaż podważa się jego podstawy, to nie można go zniszczyć ani wyrwać z serca człowieka. Odżywa ono zawsze w życiu jednostek i społeczności:

Panie, za kradzież jest kara na mocy Twego prawa, jak też prawa, które jest zapisane w sercach ludzi i którego nie może usunąć nawet największa nasza nieprawość 9 .

1959 Prawo naturalne, będące doskonałym dziełem Stwórcy, dostarcza solidnych podstaw, na których człowiek może wznosić budowlę zasad moralnych, kierujących jego wyborami. Ustanawia ono również niezbędną podstawę moralną do budowania wspólnoty ludzkiej. Wreszcie, dostarcza koniecznej podstawy dla prawa cywilnego, które jest z nim związane, albo przez refleksję, która wyprowadza wnioski z jego zasad, albo przez uzupełnienia o charakterze pozytywnym i prawnym.

1960 Przykazania prawa naturalnego nie są postrzegane przez wszystkich w sposób jasny i bezpośredni. W obecnej sytuacji człowiek grzeszny koniecznie potrzebuje łaski i objawienia, by prawdy religijne i moralne mogły być poznane "przez wszystkich łatwo, ze stałą pewnością i bez domieszki błędu" 10 . Prawo naturalne dostarcza prawu objawionemu i łasce podstaw przygotowanych przez Boga i pozostających w harmonii z dziełem Ducha Świętego.

KOŚCIELNA OCENA GRZECHÓW PRZECIW PRAWU NATURALNEMU I REAKCJA NA NIE

SOBÓR WAT. II,

Konst. duszp. o Kościele w świecie współczesnym Gaudium et spes, 16.

(Por Dominum et Vivificantem, 43)

Owocem prawego sumienia jest przede wszystkim nazywanie po imieniu dobra i zła, jak to czytamy w tejże samej Konstytucji duszpasterskiej: „(...) wszystko, co godzi w samo życie, jak wszelkiego rodzaju zabójstwa, ludobójstwa, spędzanie płodu, eutanazja, dobrowolne samobójstwo; wszystko, cokolwiek narusza całość osoby ludzkiej, jak okaleczenia, tortury zadawane ciału i duszy, wysiłki w kierunku przymusu psychicznego; wszystko co ubliża godności ludzkiej, jak nieludzkie warunki życia, arbitralne aresztowania, deportacje, niewolnictwo, prostytucja, handel kobietami i młodzieżą; a także nieludzkie warunki pracy, w których traktuje się pracowników jak zwykłe narzędzia zysku, a nie jak wolne, odpowiedzialne osoby”. Nazwawszy w ten sposób po imieniu wielorakie grzechy naszej współczesności Sobór dodaje: „wszystkie te i tym podobne sprawy i praktyki są czymś haniebnym; zakażając ludzką cywilizację, bardziej hańbą tych, którzy się ich dopuszczają, niż tych, którzy doznają krzywdy, i są jak najbardziej sprzeczne z czcią należną Stwórcy”

(TZN PRAWU NATURALNEMU!!!)

REAKCJA KOŚCIOŁA: Dominum et Vivifcantem

Kościół przeto nie przestaje błagać Boga o tę łaskę, ażeby nie zanikała prawość ludzkich sumień, aby nie tępiała ich zdrowa wrażliwość na dobro i zło. Prawość i wrażliwość jest głęboko związana z wewnętrznym działaniem Ducha Prawdy. W tym świetle szczególnej wymowy nabierają takie wezwania Apostoła, jak: „Ducha nie gaście”, „nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego” (1 Tes 5, 19; Ef 4, 30). Nade wszystko jednak Kościół nie przestaje z największą żarliwością błagać o to, ażeby w świecie nie narastał ten grzech, który Ewangelia nazywa bluźnierstwem przeciw Duchowi Świętemu; ażeby, przeciwnie, grzech ten cofał się w duszach ludzkich — a pośrednio w całych środowiskach i w różnych społeczeństwach — ustępując miejsca otwartości sumień, nieodzownej dla działania Ducha Świętego. Kościół błaga, aby ten groźny grzech przeciw Duchowi Świętemu ustępował miejsca świętej gotowości przyjmowania misji Pocieszyciela, gdy przychodzi On, by „przekonywać świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie”.

KONIECZNOŚĆ ROZEZNANIA DLA WDROŻENIA WATICANUM II WEDŁUG DOMINUM ET VIVIFICANTEM

Idąc za przewodnictwem Ducha Prawdy i dając wraz z Nim świadectwo, stał się Sobór szczególnym potwierdzeniem obecności Ducha Świętego — Pocieszyciela. Stał się w naszej trudnej epoce nowym poniekąd Jego „uobecnieniem”. W świetle tego przekonania lepiej rozumiemy wielkie znaczenie wszystkich poczynań zmierzający do urzeczywistnienia Vaticanum II, jego nauki oraz jego orientacji o charakterze pastoralnym i ekumenicznym. W tym znaczeniu również zasługują na szczególne podkreślenie dalsze Zgromadzenia Synodu Biskupów, które zmierzają do tego, aby owoce prawdy i miłości — autentyczne owoce Duch Świętego — stały się trwałym dobrem Ludu Bożego w jego ziemskim pielgrzymowaniu poprzez wieki. Nieodzowna jest ta praca Kościoła, zmierzająca do sprawdzenia i ugruntowania tych zbawczych owoców ducha, które stały się udziałem Soboru. W tym celu trzeba je dokładnie „odróżniać” od wszystkiego, co może pochodzić przede wszystkim od „władcy tego świata” (por. J 12, 31; 14, 30; 16, 11). Odróżnienie owo szczególnie jest potrzebne w urzeczywistnianiu dzieła Soboru, który tak szeroko otworzył się wobec świata współczesnego, jak o tym świadczą podstawowe Konstytucje soborowe: Gaudium et spes i Lumen gentium. (Dominum et Vivificantem 26)

1 Nie mylić ze strukturami Unii Europejskiej, bo patronowanie bł, Księdza Jerzego ma szerszy zakres, obejmując także kraje Europy Wschodniej niesprawiedliwie przez Jałtę pokrzywdzone

2 KONGREGACJA NAUKI WIARY Nota zawierająca wskazania duszpasterskie na Rok Wiary  (…..) II. Na płaszczyźnie Konferencji Biskupów